Pierniczki witrażowe i małe nawiązanie do poprzedniego przepisu

Zanim przejdę do pierniczków muszę zacząć od tego, że jesteście wspaniali. Pytając Was o nazwę dla mojego bezimiennego orzechowego wypieku nawet nie przeczuwałam, że aż tak się uśmieję czytając kolejne propozycje. Obiecuję, że teraz nazwy będą wymyślać tylko Czytelnicy. I następnym razem postaram się o jakieś porządne nagrody.

A oto wszystkie nazwy, które wymyśliliście tu i na Facebooku: miodowo-orzechowe twisty, warkocze świąteczne, orzechowe zawijasy, świderki miodowo-orzechowe, adwentowe łakotki, miodowo-orzechowe pyszności, orzechowe sopelki, rozkosz z gwintem, świdry orzechowe, orzechowe spiralki albo sprężynki, kruche sopelki, orzechowe kręciołki. 

Wszystkie cudne, a niektóre komiczne: wilczyca-Aga, niemalże spadłam z krzesła wyobrażając sobie miny gości, gdy zbliżam się do nich z paterą i zapowiadam rozkosze z gwintem:-)

Po długim zastanowieniu wybraliśmy razem z moim M propozycję złożoną przez Kasię_h, czyli miodowo-orzechowe twisty. Do laureatki wyślę maila z maleńką propozycją  i jeszcze raz bardzo dziękuję za udział w spontanicznej zabawie.

Przechodząc zaś do pierniczków. Nie będzie dziś nowego przepisu. Przepisy na tradycyjne pierniczki już na blogu mam, wielokrotnie sprawdzone i wszystkie serdecznie polecam:

Pierniczki,

Miękkie pierniczki I

Miękkie pierniczki II

Powyższe przepisy możecie wykorzystać do zrobienia niezwykle urokliwych pierniczków witrażowych. Wyglądają bardzo efektownie, a niezwykle łatwo je zrobić. Wszystko czego do nich potrzebujemy, oprócz rzecz jasna, ciasta, to torebka zwyczajnych landrynek, które kruszymy na drobne kawałeczki.

Ciasto rozwałkowujemy tak jak zwykle, a w wycinanych pierniczkach wykrawamy dodatkowo dowolne okienka. Następnie przekładamy pierniczki na wyłożoną papierem blachę i w wycięte otwory wsypujemy dosyć grubą warstwą (mniej więcej na grubość pierniczka) pokruszone landrynki. Pieczemy jak normalne pierniczki, z tym że nie zdejmujemy od razu z blaszki. Okienka tuż po wyciągnięciu z piekarnika będą jeszcze kipieć rozgrzaną masą landrynkową. Dopiero po kliku minutach pęcherzyki powietrza znikają, a zamiast nich pojawiają się piękne szybki. To czas, kiedy pierniczki możemy delikatnie oderwać od papieru.

Można pokruszyć wszystkie landrynki razem i wtedy uzyska się kolor, jak u mnie na zdjęciu, a można je kruszyć kolorami, zachowają wówczas odrębną kolorystykę. Pierniczki można oczywiście przepięknie ozdobić, chociaż przyznam, że ja pierniczki witrażowe najbardziej lubię bez żadnych ozdób. Metoda z landrynkami doskonale się też sprawdza do zrobienia szybek w domku z piernika.

Bardzo, bardzo polecam.

Robię takie pierniczki już od wielu lat, nie pamiętam więc, gdzie zobaczyłam je po raz pierwszy. Prawdopodobnie było to w Galerii Potraw.

Zapomniałabym - Aniu, dziękuję za bycie modelką! 

Tak to jest proszę Państwa, przyjdzie do mnie niewinna zupełnie osoba na niewinną zupełnie herbatę, a ja zamiast miłych ploteczek na kanapie wyganiam ją na zimny taras, gdzie musi trzymać do zdjęcia pierniczki, póki się szalona blogerka nie wyżyje. Dobrze, że chociaż później podałam tę herbatę..;-)